avondrit zaterdag 16 juli 2016

 

Avondrit zaterdag 16 juli.

 

Verzamelen bij Hein Veldhuizen in Renswoude, staat er in het boekje.
Hein? Dat moet natuurlijk Henk zijn. Dus op naar Henk. Fout!
Het was wel Hein en ze wonen tegenover elkaar. Hein is al heel lang lid, maar rijdt nooit mee.
Druk, druk, druk. We worden gastvrij ontvangen op zijn “landgoed.”
Ooit stond hier zijn ouderlijk huis.
Zoonlief heeft het overgenomen en de hele boel platgegooid.
Dat deed zeer, heel zeer.
Daarna heeft hij alles weer opgebouwd en er een mooi eigen bedrijf neergezet.
Met mooie plekken om met zijn vrienden een biertje te drinken.
Die vrienden rijden allemaal mee vandaag.
De club op zijn elf en dertigst wordt dus begeleid door de club op zijn twaalf en tachtigst.
Door de gezelligheid loopt de starttijd een beetje uit, maar dat geeft niet.
Het is tenslotte een avondrit.
We kleden ons aan en zijn helemaal klaar voor de 
Om twee minuten later weer af te stappen!!!!!
We staan voor het bedrijf van Jan-Cees Wolswinkel.
Daar krijgen we uitleg over lasertechniek.  
Alles (bijna) wordt gedaan door een Robot:
lassen, ponsen, lasersnijden, buigen, assembleren, ontbramen.
Er zijn nog maar drie werknemers om de boel in goede banen te leiden.
En een hond, een mooie bruine pup met de naam “Poes.”
Kijk, daar moet je volgens mij voor in Renswoude wonen.
Na veel bewondering te hebben getoond voor het bedrijf,
springen we weer op de brommer.
Onze gast Gerard van Middeldorp rijdt voorop en leidt ons door het prachtige landschap.
Bij Kootwijkerbroek stoppen we bij een Theetuin, De Heihut.
Hein heeft voor de liefhebbers saté, patat, salade of schnitzel besteld.
De anderen konden ter plekke een keuze maken.
Alleen……er was niks.
De lieve bediening was erg druk met twee feesten
en hadden zo’n grote groep eigenlijk niet aan moeten nemen.
Dus, toen mijn lekkere, glimmende bol er was, ontbrak de hamburger.
Even wachten dus. Ja, daar was-ie, de hamburger, maar toen was die lekkere bol er niet meer.
Ik laat de hamburger even op de warmhoudplaat liggen en ga op zoek naar een bolletje.
Kom ik terug, is verdorie mijn hamburger weer weg!
Iemand vond het zó zielig, die alleenliggende hamburger, dat hij hem maar heeft opgegeten.
Het is, dat ik die man erg graag mag, dus ik ga zijn naam niet noemen
(echt niet, hoor, Marcel, ga ik echt niet doen).
Nou ja, als alles perfect loopt, valt er weer niks te lachen, toch.
We stappen weer op en rijden terug naar Renswoude.
Een geslaagde dag. Ik heb begrepen, dat Hans de rit heeft uitgezet,
maar eerlijk is eerlijk,volgens mij was het toch echt Hein.
Bedankt mannen, voor de rit en de gastvrijheid.
Erg leuk was ook, dat Gert van Nieuwamerongen in een oldtimer aan kwam rijden.
Die man is niet stuk te krijgen.
Een voorbeeld van positiviteit.
En ook Chris, hij kan niet meerijden, maar komt ons steeds,
samen met zijn vrouw, uitzwaaien.
Geweldig en gezellig.
 
Loes Hartogsveld.