jubileum/feestrit-2017

 

 

 

Jubileum/Feestrit 2017

 

 

 Beste leden en ledinnen,

Was Piet alvast aan het genieten van de voorpret
toen hij een beknopte omschrijving van zijn rit aanmeldde bij de tourcommissie?
Had hij er op voorhand alvast eentje genomen in afwachting van het jubileumfeest?
Ik heb het hem niet durven vragen,
maar toen ik vernam dat we die zaterdag zouden starten in Amerongen
was ik zelf even de weg kwijt.
In het boekje stond toch duidelijk dat de start in Driebergen zou zijn
en we richting noorderlicht zouden gaan
wat mij ook duidelijk werd gemaakt door diegenen die zich bij mij aanmeldden voor deze rit.
Nu kennen we Piet wel van zijn droge humor en hij zal wel in zichzelf gelachen hebben
toen hij de hele club, voorzien van kompas en thermo-ondergoed
en van die kleine zakflesjes waar je warm van wordt zag voorrijden op 20 mei,
want ondanks wat wolkenvelden was het met een graad of 18 een prima temperatuur.
 Ik heb ooit op 24 juni op de Noordkaap gestaan en ik spreek dus uit ervaring
dat het daar rond die tijd normaal rond het vriespunt is,
dus ik had mij ook extra aangekleed, wat dus helemaal niet nodig was
(behalve het flesje dan).
 
 
 
De opkomst was met rond de 35 brommers best redelijk te noemen
en na de start vanaf het parkeerterrein bij het kasteel ging het naar het zuiden!!
(kompas andersom gehouden Piet?)
om via landelijke dreven bij een best wel brede sloot aan te komen.
 
 
 
Het kon de Botnische golf niet zijn,
die kende ik al en er lag ook geen nachtboot van Stena Line
maar wel een aardig pontje en navraag leerde dat het de Neder-Rijn was 
en dat we met een minuut of 10 wel aan de overkant zouden zijn.
Eenmaal aan de overkant ging het via Eck en Wiel richting Maurik
waar we werden nagestaard door van die lui
die de hele dag op een bootje in de haven hangen,
jaloers op de vrijheid die wij op onze brommers hebben
en waar zij dus na aftrek van bootkosten geen geld meer voor hebben.
Vervolgens over diverse dijken, waar we  zoveel tegenwind hadden,
dat Evert Veldhuizen zelfs werd ingehaald door zijn eigen ballon
die ter verhoging van de feestvreugde aan zijn Kreidler was gebonden.
Op een gegeven moment reden we op de Bellstraat in Tiel het parkeerterrein op
 
 
 
bij niemand minder dan Cock van den Heuvel, een in de klassieke wereld zeer bekende naam
als autoriteit van alles wat oud is en op 2 wielen rijdt-pruttelt en brult.
Cock was en is nog steeds druk bezig zijn zaak CH Classics na de alles verwoestende brand
op 17 januari 2012 opnieuw op te starten,
niet alleen om ons cultureel erfgoed voor de toekomst te behouden, maar  bovenal
om weer een plaats te kunnen bieden aan de jongeren uit de jeugdzorg die hij begeleidt.
Ten tijde van de brand had hij vijf jongeren onder zijn hoede, afkomstig van de reclassering,
instellingen of tehuizen, om ze te leren een nieuwe start in de maatschappij te maken.
Hij heeft er zijn levenswerk van gemaakt.
Hiervoor was hij kort voor de brand zelfs uitgeroepen tot Tielenaar van het jaar.
Wij mochten met z`n allen de werkplaats en loods bekijken,
waar ondanks de grote brand een groot aantal brommers en motoren
in diverse stadia van restauratie stonden
en de leverancier van schuurpapier volgens mij elke maand goede zaken doet
en het best wel een (potentiële) klant van Waaienberg Coatings zou kunnen zijn
 
 
 
 Na de  (inmiddels traditionele) koffie en cake scheurde de meute,
nu met wind in de rug richting Lienden langs (alweer) van die lekkere lammetjes
(voor recept zie verslag snertrit 2017) om hongerig geworden,
het oude spul bij Cafetaria Vogelenzang te parkeren
om ons daar de Betuwseklei piepers goed te laten smaken.
 
 
 
 
 
 
 
 
Daarna werd het weer tijd drogere zandgronden op te zoeken en via Kesteren
ging het  bij Rhenen de brug over en via een prachtig heuvellandschap
langs Rhenen en Elst weer naar Amerongen.
 
 
Deze omgeving werd niet alleen door onze club gewaardeerd,
gezien het grote aantal wielrenners die de omgeving onveilig maakten 
(Noot van de toercommissie;
blijf altijd! achter elkaar rijden, en houdt er rekening mee dat wielrenners
graag naast elkaar rijden en wanneer ze door een bromfiets zijn gepasseerd
zij weer even vrolijk terug komen zonder om te kijken.
Dat achter elkaar rijden is echter altijd belangrijk,
want zonder het belerende vingertje op te willen steken,
merk ik dat bovenstaand gedrag (helaas) ook regelmatig bij onze ritten voorkomt
waarbij wij ons vooral op smalle wegen niet populair maken bij overige weggebruikers).
Als toegift kregen we van Piet nog een extra rondje door Amerongen
zodat ik een prima indruk kreeg van dit plaatsje en het kasteel,
waar ik normaal alleen maar langs zou rijden.
Op het parkeerterrein van het kasteel hesen we daarna onze brommertjes weer op de kar,
 
 
 
om ons thuis gereed te maken voor wat het Feestteam klaar had gezet bij Henk van Veldhuisen.
Nou dat loog er niet om want  de hele loods was omgetoverd tot feestzaal inclusief disco,
en nadat we de koffie op hadden en de koelkast open ging voor de nodige frisjes
kwam slager van Rooijen de dis vullen met allerlei lekkers
 
 
 
waarbij vooral de kippenwings het bij mij goed deden.
Ik heb die avond echter vergeefs gezocht naar Pretzils,
een lekkernij die nooit mag ontbreken
en ik heb vernomen dat onze voorzitter deze zou verzorgen, maar dat deze
(net als de Pretzils voor Gré en Peter)
de tocht naar hun echte bestemming niet hadden overleefd,
omdat Arie een Pretzilverslaving heeft en onderweg graag knabbelt.
De hele avond verliep in een gezellige sfeer waarbij iedereen
wel een praatje met iedereen maakte
 
 
en ook Chris en Brannie van den Hoff waren van de partij evenals Aalt-Jacob Welgraven
zodat ik na deze avond alles van zijn Indian afweet waar ik tijdens de Koningsdagrit
van Bennekom (hoestend) achteraan had gereden en Aalt-Jacob
mij er van verzekerd heeft dat het toch echt een viertakt is
 Zoals aan alles kwam ook aan dit feest een einde, en toen een zachte hand
mij hard aan het oor trok was het weer tijd om richting Ede te gaan.
 Piet en allen die dit feest tot een geslaagde dag hebben gemaakt
heel hartelijk bedankt, en op naar het 25 – jarig jubileum.
 

Hartelijke groet,

Gijs van Beek.

 

Gerrie heeft een stukje geschreven over 20 jarig jubileum 

 

Onze club bestaat 20 jaar.
 
Ik ga er niet teveel over zeggen, omdat onze voorzitter dat graag zelf wil doen en terecht.
We zijn met 70 mensen en Dineke heeft voor discjockey Johnny gezorgd.
We krijgen een leuk cadeau en moeten dat zelf in elkaar zetten.
 
 
 
 
 
 
 
 
Daar worden mensen heel sociaal van. Iedereen kijkt af bij elkaar, want het was best moeilijk.
Alhoewel…..kleindochter van elf zet het de volgende dag in één keer in elkaar.
Even terug naar het begin van de avond:
Arie houdt een toespraak en ik zie de dochters vol trots naar papa kijken.
En dan vraagt Gerrie of ze iets mag zeggen.
Zij heeft iets moois gemaakt,dat u hieronder kunt lezen.
Als Arie na de koffie het buffet opent, blijkt dat iedereen nog best lenig is voor zijn leeftijd.
En dat ouder worden ook mooi kan zijn, zag ik bij Nanda.
Die heeft me toch een mooi koppie met haar gekregen! En puur natuur, hè.
Ik geef het woord aan Gerrie:
 
 
Bromfietsclub 20 jaar.
 
Op een dag, ruim 20 jaar geleden, reden er wat bromfietsen rond.
Ze stopten en maakten een praatje, hun berijders dan.
Zo kwam het idee een club op te richten, 11+30.
Dat het zo snel zou groeien in 10 jaar tijd hadden ze niet gedacht en dat werd toen gevierd.
Zo hebben we de gouden helm gehad, wanneer je de 50-jarige leeftijd bereikte.
En we reden door, nu dus al 20 jaar.
Er zijn helaas trouwe rijders niet meer onder ons, maar vergeten doen we ze niet.
Warme vriendschappen zijn er ontstaan. We rijden nog steeds met plezier.
Voorzitter, bestuur, routeplanners, ze zijn allemaal actief.
En onze brommers, die houden we in orde.
Als we enigzins mee kunnen rijden, gaan we.
Enkelen rijden meer tochten of gaan op vakantie toeren.
Niet alleen de mannen, maar wij vrouwen rijden vrolijk mee.
Onze club, daar zijn we trots op.
Met elkaar hopen we nog vele mooie tochten te maken.
Ook de locaties waar we op bezoek gaan willen we niet missen.
Zo komen we bij bedrijven, verzamelaars en in de kwekerij of kersenboomgaard.
Speciaal aandachtvoor onze dames van lief en leed en de schrijvers van ons boekje.
Jullie zijn toppers. Fijn, dat we dit nu met elkaar kunnen vieren.
Onze brommers gaan vast nog een poosje mee.
Op naar de volgende mooie ritten.
Veel plezier,
 
Gerrie.
 
 
Wat heb je dit mooi verwoord, Gerrie.
En lief om ons aan al die lieve mensen, die er niet meer zijn, te herinneren.
Jouw neef Jan bijvoorbeeld. Altijd reden we samen.
Wat héb ik hem gemist.
Stien, Dineke en ik dronken jarenlang een Jägermeister op Jan na afloop van iedere rit.
Inmiddels zijn er meerdere leden, waar we ook van houden, er niet meer.
We zijn dus gestopt met die Jägermeister,
want anders zouden we na iedere toerrit stomdronken thuiskomen.
Op naar de volgende vijf jaar.
 
Loes Hartogsveld.