middag/avondrit 21 juni 2014

 

 Middag/avondrit zaterdag 21 juni. 2014

 

Deze middag- avondrit is uitgezet door Henk Velthuizen en Leen Harrewijne,
maar er wordt gestart bij ons clublid Marius Waaijenberg onder de molen.
De vrouw van Marius wacht ons op met koffie, thee en verschillende soorten koek. 
Het hele gezin helpt mee, want vele handen maken licht werk.
In dit geval heel licht werk, want het gezin Waaijenberg bestaat uit negen kinderen. 
Wat zal dat een gezellige boel zijn, als dat allemaal aan tafel gaat ‘s avonds.
Als het startsein wordt gegeven, steekt Henk de weg over en gaat er als een speer vandoor.
 Zó hard, dat onze gastheer er pas later achteraan kwam. 
Maar ja, bij Henk verwachten we spanning, dus we krijgen spanning. 
We rijden naar het pluimveemuseum in Barneveld en krijgen daar koffie en cake. 
Leuk, lekker, maar niet zo lekker als van mevrouw Waaijenberg.
 Na de koffie is er een eierveiling.
 De eieren zijn genummerd, maar kloppen die nummers nou wel. 
Dus Eddie Velthuizen vraagt of die kip er niet meteen een barcode op kan zetten.
 Er worden leuke dingen geveild, maar geen eieren, want dat wordt een zootje natuurlijk, 
als dat op de brommer mee moet.
 Dineke vraagt, hoe je op dat knopje moet drukken, omdat ze links is.
Nou, in plaats van een nadeel blijkt dat een voordeel te zijn.
 Ze is de snelste. Arie vraagt: “verse eieren leggen mag in Barneveld toch niet op zondag. 
Hoe hebben jullie dat die kippen geleerd?
” Er is ook een “uitkomkast” en op dinsdag en donderdag komen daar kuikentjes uit het ei.
 Weer eens iets anders dan uit de kast komen. Een seksschool is er ook.
 Dan leer je kijken of het kleine beestje een jongetje of een meisje is. 
Hoe je dat leert?
 Door een half jaar kuikenkontjes te bekijken. Jaja, in Barneveld gebeurt wat, hoor.
 Ik ben gek op kleine kerststalletjes en in het winkeltje zie ik een leuke, 
gemaakt in een houten beschilderd eierdopje.
 Blij laat ik mijn aankoop aan Maarten zien en die vraagt: 
“Is dat een boerenfamilie?”
 Ja hoor, Maarten ,zoiets.
 We rijden langs Barneveldse landerijen, beken en maisvelden, waar we nu nog overheen kunnen kijken. 
Op het moment, dat ik me zorgen begin te maken over het feit, dat Henk wel héél rustig is, komt het, het “Henksepad.” Voor ons duikt een spannend bospad op en onze club verandert abrupt in een grote 
En na nog zo’n spannend pad belanden we in Lunteren, waar we gaan eten. 
Als we na een gezellige hap weer op de brommer springen, wordt de lucht wel erg donker.
 We stoppen, hijsen ons in de regenpakken en krijgen een flinke bui op onze kop.
We doen ook nog even een tractorverzamelaar aan.
 Die man woont op een fantastische plek en heeft schitterende oude tractoren in de schuur staan.
 Weer bij de familie Waaijenberg aangekomen, is het droog en daar wacht een biertje,
een sapje en warme hapjes.
 Maar Henk had ook een doos vol kaas, worst, enz. meegekregen van zijn vrouw.
Maar goed, dat we onze bandjes hard hadden opgepompt.
Een geslaagde middag en avond. 
Dank je wel Leen en Henk en de lieve mensen van de catering.
Ook jullie, kindertjes Waaijenberg. Jullie boffen maar met zo’n papa en mama.
 
Loes Hartogsveld.