snertrit-16-maart-2013-2

 
 
 
 
 
Snertrit 16 maart.2013-2
 
 
Wat hier aan vooraf ging: Donderdagavond het weerbericht zien,
want het weer is toch wel belangrijk als je een rit gaat rijden.
De vragen die in huize Smid zo boven komen zijn:
Gane we of gane we niet?
Welke brommers nemen we mee.
Wat moeten we aan?
Is er voldoende benzine in de tank?
’ T Knorrehuus? Eh Ja, de vorige keer hadden we een afslag te ver.
Komt goed, dat weten we nog wel.
Weerbericht: Sneeuw, koud, regen? Is die winter nou nog niet voorbij??
Laten we de vrijdag maar even af wachten want de weermeneren
hebben het ook niet altijd goed. Het valt alleszins mee.
Koud, maar daar kan je wat aan doen.
Thermo-ondergoed uit de kast, warme truien, sokken en de regenbroek.
Die is waterdicht van buiten naar binnen (helaas ook van binnen naar buiten). 
De brommerkeuze: Kreidler en Honda.
Benzine halen, bandenspanning controleren, lopen ze goed?
Handschoenen zoeken. Regenbroek voor het geval dat…..(ssst niet te hard roepen).
Nou wat ons betreft mag de zaterdag beginnen!
Zaterdagochtend, de wekker staat vroeg want de voorbereidingen vragen ook hun tijd.
Goed wakker worden, warm aankleden, ontbijten
want voordat we aan de snert zitten zal nog wel even duren.
Brommers staan klaar, helm op handschoenen aan en …. Gaan!
In stilstand merken we al dat het fris is.
Op de brommer met wind mee is het koud en met wind tegen goed koud!
Maar niet zeuren het is droog en dat is heel belangrijk.
Bij het ‘t Knorrehuus aangekomen zijn we de eersten en worden we verrast
door een puinhoop in het gebruikelijke onderkomen.
Is het wel de goede dag? Ja, de datum klopt. Gelukkig, we zitten goed.
Degene aan wie we de vraag stellen wijst naar een ander gebouw, daar moeten we zijn!
Een prachtig pand met veel ruimte en licht en een heerlijke warme kachel.
De koffie, thee en vele soorten cake en koek staan al klaar.
Die uitnodiging slaan we niet af.  Langzaamaan druppelen de andere deelnemers binnen.
Waaronder ook de voorzitter die een iets minder imposante indruk maakt dan anders.
Waar ligt dat aan? Arie is de Sjaak.
Hij heeft van ome dokter te horen gekregen, dat hij beter op zichzelf moet passen.
Hij meldt dan ook niet zonder trots dat hij al 11 kilo is afgevallen. SUPER Arie, houdt vol jongen!
Wees op jezelf net zo zuinig als op je brommers!
Nog een berichtje van onze rijdende redactrice Loes.
Zij moet om gezondheidsredenen de brommer laten staan.
In haar vakantie naar Oostenrijk werd zij verrast door een gezondheidsprobleem
in de luchtwegen en moest een veilig heenkomen zoeken in een Oostenrijks ziekenhuis
(zo kan je ook een relatief goedkoop hotel vinden).
Loes wil echter niet alles missen vandaag en samen met Maarten rijden ze in de auto mee.
We hebben vandaag ook een jarige in ons midden: George v.d. Steeg, 67 jaren jong.
Na felicitaties en handen schudden, kunnen we gaan.
In de groep zijn ook drie nieuwe gezichten, waaronder een jongedame.
Daar zijn wij vrouwen altijd blij mee, want het evenwicht Dames/ Heren
(wij gaan in taal en omgangsvormen nog steeds voor, heren)
is nog niet helemaal wat het kan zijn.
Een mooie route. Ondanks de kou zijn er toch wel veel dieren in de weilanden;
paarden, schapen, alpaca’s en zelfs kangoeroes zijn in de Gelderse landerijen te zien.
Zoals de traditie en de rijregels voorschrijven rijden de langzamere brommers voorop.
De twee nieuwe heren hebben echter wat moeite om de Solexen op gang te houden.
Langzaamaan passeren de snellere brommers deze heren.Even een vraagje, lukt het niet?
Nee, wil niet zo. Gisteren deden ze het nog goed. We haken straks af.
Volgende keer zijn we er weer bij. Oké, tot ziens heren.
En dan passeren er zo’n 20 brommers, die allemaal het zelfde vragen.
Dan wordt wel duidelijk dat iedereen met iedereen begaan is.
Als dan langzaamaan de vingers beginnen te blauwen en de tenen
niet meer willen bewegen en ook het zitvlak niet meer zo soepel aanvoelt
gaan we L.A de Vaarkampseweg op naar de Veldbeekstee
waar ons een heel hartelijk welkom wacht met koffie,
thee en paaseitjes en een heerlijke openhaard waar de vlammetjes lustig in branden.
En wat een verzameling! Je kijkt je ogen uit. Kinderwagens, petten van conducteurs,
emaillen po’s (van toen je het nog schreef met dubbel oooo),
huisraad uit diep vorige eeuw in allerlei soorten, maten en uitvoeringen.
Opoe houdt de boel in de gaten vanuit de bedstee.
We moeten wel een beetje zachtjes doen want ze rust.
Denk je dat dat lukt met 31, 11+30tigers?
Mijn aandacht gaat naar het verzamelde textiel en linnengoed:
knoopjes, kraagjes, nachthemden met mooie kantjes, merklappen.
Zelf nepblouses, die mijn oma altijd een bloesjebelazer noemde, geweldig.
Ook een plooimal zal ik maar zeggen om de klederdrachtmutsen te plooien en weer goed in model te krijgen.
´Maar dat is een boek” zegt een van de heren. Ja dat klopt, zo simpel kan je het maken.
En telkens zie je iets nieuws als je rond kijkt.
Na opgewarmd te zijn, van binnen en van buiten, gaan we weer verder.
En dan komt het gevaar!
De kou slaat toe, de geur van warme snert prikkelt onze zintuigen en we hebben het koud,
oh zo koud en of we de concentratie nog wel op kunnen brengen
voor de volgende opdracht is nog maar de vraag.
De opdracht is bijna te vergelijken met een uit “wie is de mol”.
Er wacht ons een heel smal paadje met een spoor ter breedte van een wiel
met aan de ene kant een hek en aan de andere kant een welgevulde greppel met heerlijk,
maar niet helder ijskoud water!
Dus wie al geen koude voeten had, kan er nu ook nog natte bij krijgen.
Maar wij zijn niet voor een kleintje vervaard.
En rijden met ongekende souplesse dit pad af. Op naar ’t Knorrehuus!
Daar staat inderdaad de snert al op ons te wachten met roggebrood met spek
en voor wie geen snert lust kan ook tomatensoep krijgen. Heerlijk!!!!
Een welverdiende pluim voor de gastvrouwen en onze ritmeesters,
die deze dag voor ons verzorgd hebben.
We hebben genoten van een koude maar mooie dag. Bedankt.
 
Freeke Smid.