Snertrit 18-03-2017

                                                              


Snertrit 18-03-2017


Uren,- dagen,- maanden,- jaren vliegen als een schaap door `t Veen of iets van die strekking
heeft een wijs man in een ver verleden eens geroepen over het verstrijken van de tijd en gelijk had hij.
Want zo rijd je nog door de regen achter Jan Elbertsen aan tijdens de laatste rit van 2016
of (naar mijn gevoel) slechts een zucht later,
pruttelen we achter Andries Schut aan door gelijksoortige regen tijdens de Snertrit van alweer een nieuw jaar.
Vanaf 9:45 begonnen de eerste oldtimers bij het Knorrehuus binnen te druppelen
en om 10:30 kon er een meute opgesteld worden van exact 40 brommers en hun resp. berijders c.q. berijdsters.
De koffie en de zelf gebakken cake was er in gegaan als koek (rare vergelijking trouwens)
en daardoor gesterkt ging het spul de regen in richting de Goorsteeg, om daarna via de Meikade
naar industrieterrein Kievitsmeent te rijden.
Dan verder naar de Kade, om vervolgens de Zuiderkade het Binnenveld in te trekken,
waar enkele hardvochtige boeren een paar lieve (en vooral lekkere) lammetjes de wei in hadden gestuurd.
(zie ook verderop een recept voor gemarineerde lamsbout).
Hoe verder we het veld in trokken, des te droger werd het, zeer tot verdriet van Andries,
want hij heeft zelfs ooit een keer geroepen dat het bij een snertrit hoort te sneeuwen.
Omdat het alsmaar droger werd besloot Andries dan ook op de Friese steeg plotseling rechtsaf te slaan
om vervolgens bij Cees Rijksen zijn Hercules in een loods te zetten,
waarna hij ons ook verzocht een loods binnen te gaan, waar (alweer) koffie werd geserveerd,
maar deze keer met worst i.p.v. cake.
Ook die koffie en worst ging er in als koek!!
 
 
 
en toen iedereen zich wat opgewarmd had mochten we het geheel vernieuwde Oldtimermuseum betreden.
Het museum staat vol met stuk voor stuk klassiekers uit de jaren 50 en 60.
Merken als DKW, Zundapp, Kreidler
en zelfs een verdwaalde Honda stonden daar te glimmen naast diverse fietsen met hulpmotor,
oude trekkers en brandweervoertuigen.
Cees is trots op zijn collectie en dat straalt hij ook uit
en over elk pronkstuk weet hij dat tot in details uit te leggen.
Hoe vaak ik heb gehoord van “ik heb precies dezelfde gehad,
maar dan met of zonder ……….. vul maar in”,
kan ik niet na vertellen, maar als het allemaal waar is zal het aantal bromfietsen
wat ooit in Nederland heeft rondgereden belangrijk naar boven bijgesteld moeten worden.
Na een uurtje hadden we alles bewonderd en omdat zelfs de zon een poging deed
om door de wolken te breken, vroegen we aan Andries of het nog geen tijd werd om op te stappen.
Andries keek eens na de lucht,
zag met een tevreden grijns dat boven Rhenen de lucht vervaarlijk donker werd
en vroeg ons nog even te wachten, om vervolgens schielijk het hokje met daar op “heren” in te duiken.
Hij kwam er pas weer uit toen de eerste spetters begonnen te vallen,
en toen wij weer op de Friese steeg reden brak er een wolkbreuk los,
waarbij zelfs de kikkers in je binnenzak zouden verzuipen.
Omdat Andries bang was, dat zijn Garmin tegen dit geweld niet was opgewassen,
had hij deze veilig opgeborgen en leidde hij ons als een streep weer via nagenoeg dezelfde route
terug richting Lunteren.
Intussen had Gerrit Schut (jawel broer van onze reisleider) zich stierlijk zitten vervelen,
want alle brommers hadden zo te horen gedegen onderhoud gehad
(ik heb hem even geschud vanmorgen, want die ouwe bezine wil nog wel eens ontmengen)
en onze Stien had deze morgen zelfs de banden op laten pompen door haar buurman
en bleef alles dus gewoon rijden zoals het behoort.
Gelukkig voor hem, kreeg de Honda van jaap van der Geest plotseling last van voorjaarsmoeheid
en gaf er ondanks verwoede pogingen de brui aan.
 
 
 
 
Onmiddellijk werd er onder aanvoering van Jan Beukhof een technisch comité opgericht
en na een Risico Inventarisatie Analyse, kortweg RIA werd besloten dat men zich in eerste instantie
op het functioneren van het ontstekinggedeelte zou concentreren.
Dit bleek de gouden greep, want al heel snel had Jan Beukhof, die niet alleen een Zundapp had aangeschaft,
maar ook (niks van denken puur toeval), een cursus pech onderweg had gevolgd,
het gevoel dat die zwarte dop met dat kabeltje naar het motorblok best wel eens op dat witte ding
met schroefdraad op de cilinder zou kunnen passen.
Dat was inderdaad de oplossing en voordat Jaap zijn gereedschap uit de tas had,
liep het Hondaatje weer
als de spreekwoordelijke trein en had Gerrit alsnog het nakijken.
 
 
 
 
Na nog enkele kilometers begon het weer droog te worden
en besloot Andries het spul maar naar het Knorrehuus te leiden,
waar Jenneke en Betsie ons met uitstekende snert ,rogge en wit brood met spek
en tomatensoep stonden op te wachten.
Na nog een tijdje nagepraat te hebben werd het tijd (het was toch droog)
weer richting Ede te koersen en verheug ik mij alweer op de rit van Pieter Lamars in april.
De Kreidler groeten,
Gijs van Beek
 
Bijlage recept gemarineerd lief lammetje.
Benodigd 4 pond lief lamsbout, 1 ons schapenvet, 1 eetlepel zout.
Voor de marinade: peper,1 gesnipperde ui 2 d.l. azijn ,laurierbladeren, kruidnagelen..
Wasch het vleesch en leg het dan in den azijn die met een gelijke hoeveelheid water verdund is
en waarbij de verschillende kruiden en het zout gevoegd zijn.
Laat het vleesch er minstens 24 uur in liggen, keer het af en toe om.
Braad daarna den bout gaar en bruin:
reken per pond 35 minuten op den kachel, giet een deel van het vocht van de marinade over het vleesch
en laat het nu heel zachtjes braden.
Snijd het vleesch in dunne plakken, leg deze op een schotel,
giet er wat van de gezeefde jus over en leg er een rand van gaargekookte witte boonen omheen,
of in den tomaten tijd gevulde tomaten.
Geef er aard appelpuree bij en de rest van de jus.
Bron: Voor KEUKEN EN HUISKAMER Door Leni Vierkens
HUISHOUDBOEK VOOR DE NEDERLANDSCHE HUISVROUW.