toerrit 20 aug 2016



Toerrit 20 augustus 2016.

De rit is uitgezet door Aalt Jacob Welgraven en Sjors van der Steeg.
We starten bij Kasteel Hoekelum, een landgoed tussen Ede en Bennekom.
Het kasteel is gebouwd vóór 1396.
De laatste bewoner was baron Van Wassenaar
en in 1988 is het overgegaan naar het Gelders Landschap.
Vandaag is er Franse markt en dat ziet er supergezellig uit.
Via een prachtige rit komen we aan in Heveadorp.
Daar ligt een aparte wijk met huizen, gebouwd in de Engelse stijl.
Aalt en Sjors vertellen in het kort de geschiedenis van het ontstaan van deze wijk.
Het dorp is gesticht als woonkern voor de werknemers van de Heveafabriek,
die in 1916 zijn deuren opende en begonnen is met het maken van fietsbanden.
Er zijn 83 woningen gebouwd voor de arbeiders en nog eens 14 voor het hogere personeel.
De leiding zorgde erg goed voor zijn personeel.
Ze kregen niet alleen een woning, maar ook nog een warme maaltijd tussen de middag.
Vaak werkte het hele gezin op de fabriek.
Tijdens de oorlog werd de fabriek overgenomen door de Duitsers.
Na de oorlog heeft de fabriek een korte opleving gekend,
maar in 1962 zijn ze gefuseerd met Vredestein.
In 1977 is de fabriek gesloopt, de huizen verpauperden door achterstallig onderhoud.
Tegenwoordig zijn de rietkapwoningen eigendom van de centrale woningstichting
en zijn alle huizen prachtig gerestaureerd.
Een aanrader om eens door dit dorp te wandelen.
Je waant je in het buitenland. Heveadorp bestaat dit jaar 100 jaar.
We vervolgen onze rit door het bos. En dat is mooi!!!
Het eerste stuk is een beukenbos, waarvan sommige bomen 250 jaar oud zijn.
Daarna staan er prachtige, oude, kronkelende eiken. Je weet niet wat je ziet.
Hier bevindt zich ook de Italiaanse weg, aangelegd door baron Van Brakell,
om zijn kasteel te verbinden met station Wolfheze.
In de weg liggen twee haarspeldbochten (die wij overigens niet gezien hebben).
Als echte ridders rijden we op onze stalen rossen langs kasteel Doorwerth,
gebouwd vóór 1260, in 40-45 verwoest en na 37 jaar restaureren
ziet het er sinds 1983 weer prachtig uit.
Na weer een mooi stuk rijden, komen we in Heteren bij een smalspoormuseum.
Dit bevindt zich op het terrein van steenfabriek Randwijk, dat al sinds 1839 bestaat.
Hier wordt nog steeds op ambachtelijke wijze baksteen vervaardigd.
Het vervoer van klei per smalspoor heeft tot 2003 dienst gedaan,
waardoor het oude tracé nog intact is.
Hier maken we een ritje in de trein, krijgen uitleg over alles wat we willen weten,
bezoeken de loods, waar nog heel veel smalspoorlocjes staan om te restaureren
en bekijken een film met beelden over het werk op de fabriek
(tegenwoordig een rijksmonument).
Voor iedereen, die er vandaag niet bij was,
zeker de moeite waard om eens naartoe te gaan.
We vervolgen onze rit. Aalt Jacob laat ons stoppen bij een apart huis.
Hij vertelt: “Hierachter heeft kasteel Harselo gestaan.
De oudste vermelding van het kasteel is 1301.
Het kasteel is in 1814 afgebroken en het enige wat is overgebleven is het poortgebouw.
” Even verderop staat een bunker, gebouwd in 1944 door
Russische krijgsgevangenen en burgers uit de omgeving.
De bunker is nooit gebruikt, want de schietgaten waren gericht naar het oosten
en toen kwam de vijand uit het westen.
Zo lieve mensen, zijn we al aan het eind van de dag?
Welnee, we moeten nog eten, Dat doen we bij “Zon aan de Rijn.”
Het doet zijn naam eer aan.
Het is een zonovergoten terras met uitzicht op de Rijn.
Via een hele mooie rit over de dijk rijden we weer terug naar het startpunt,
waar onze brommers worden bekeken door het publiek van de Franse markt.
Wát een dag.
En wát een informatie.
Alle informatie is opgezocht door Aalt Jacob en Sjors.
Maar het werkt zó aanstekelijk,
dat je meteen nieuwsgierig op internet gaat struinen.
Zoveel geschiedenis en dat allemaal in de buurt.
Alle eer voor deze twee mannen.
Ik hoop, dat ik het een beetje goed heb kunnen verwoorden,
want door zoveel indrukken op één dag ben ik een beetje de volgorde kwijt.
Onze dank gaat ook uit naar de bezemwagen,
gereden door de zoon en kleinzoon van Aalt Jacob.
Een geweldige dag.
 

Loes Hartogsveld.