toerrit-22-4-2017



 

Toerrit 22 april.

 

 

Het is fris, mooi weer en de rit naar het verzamelpunt in Barneveld is al genieten.
Altijd heerlijk om te zien, dat de koeien weer buiten lopen.
Pieter zet vandaag de rit uit, dus dat wordt een dag vol verrassingen.
Pieter is nl. altijd zó enthousiast, dat hij ons sommige mooie plekjes graag twee keer laat zien.
Als we net onderweg zijn, krijgt er iemand een gebroken gaskabeltje.
Vervelend voor de persoon, maar ook weer goed voor de sociale contacten.
Even lekker beppen. In de polder is het koud.
 
We krijgen een rondleiding in het Putter Stoomgemaal,
ook wel de Parel in de Arkemheense Polder genoemd.
Het gemaal is een van de nog slechts acht werkende stoomgemalen in Nederland. 
In 1976 werd dit gemaal Rijksmonument en vier jaar later is het aangekocht door de huidige eigenaren,
inclusief de machinistenwoning ernaast.
Sinds 2000 wordt het gemaal draaiende gehouden door eigenaars en vrijwilligers.
Het ziet er schitterend uit en de vele koperen onderdelen glimmen als een spiegel.
En als enthousiaste vrijwilliger geef je natuurlijk ook heel enthousiaste uitleg.
Bijvoorbeeld over de nagemaakte man op de houten plee buiten:
“Zijn vrouw zit in het andere “huis”, maar die is afgedekt!”
Hij bedoelde dat ze tijdelijk onder het plastic was opgeborgen.
We rijden door naar Ermelo, waar we een hapje eten.
Daarna nog 25 km terug naar Barneveld.
En dan is Pieter heel even de weg kwijt.
Ik begon me al zorgen te maken.
 
Wij moeten even wachten en terwijl Pieter gas geeft,
zeg ik: “die gaat de weg vragen.” “De weg vragen?”, zegt Janny.
“Pieter is een vent. Die vragen niet.” Oh ja,dat is waar.
Die rijden liever 10 keer over een rotonde, dan één keer de weg vragen.
Terwijl wij vrouwen bij de eerste gemiste afslag al uitstappen.
Het was een mooie rit, Pieter en dat ik een beetje plaag, dat weet je, hè.
 
 Loes Hartogsveld