toerrit 9 sept. 2017

 

 

Toerrit zaterdag 9 september.

     Op naar Delft, waar Aad Verouden een rit heeft uitgezet.
De bezemwagen staat al klaar als we aankomen, met Paul Sosef als chauffeur.
De SOS is al in zijn naam verwerkt. De reistijd voor Paul was vijf minuten.
De rest heeft er een uurtje over gedaan.
Er komen 17 enthousiastelingen opdagen, waaronder Dineke.
Twee vrouwen dus dit keer.
 De regen komt met bakken uit de hemel en met elkaar besluiten we een poosje te wachten.
“Wil jij ook koffie?”, vraagt Maarten.
Uh, moet ik dat dan bij Ikea halen, even verderop?
Nee jôh, de vrouwen van Aad en Marcel staan een stukje verderop met koffie en lekkers.
Nou, dat gaat er dus wel in.
 
 
De mannen duiken daarna de bosjes in
(nou weet ik weer waarom ik vroeger een jongetje wilde zijn)
en Dineke en ik lopen naar de toilet bij Ikea.
En dan…….wordt het droog. Ieder heeft zijn regenpak al aan, dus hup, het zadel op.
Van Delft (prachtige stad) naar Schipluiden, Hoek van Holland,
’s Gravezande, we zien het allemaal voorbij komen en het is prachtig.
Hier en daar wordt er een regenbroek uitgetrokken als we een stop hebben bij de Nieuwe Waterweg.
 
 
 
Daarna gaan we op bezoek bij een Druif, een echte, grote sappige druif,
de Westlandse Druif.
Die worden gekweekt in enorme kassen en onderhouden door onder meer 150 vrijwilligers.
Een enorme klus.
Er komt een mooie, blonde Druivenprinses tijdens de rondleiding.
En al die mannen, die eerst geïnteresseerd naar boven keken, kijken nu alleen nog naar de Prinses.
Dineke, die het warm heeft gekregen, laat haar regenbroek zakken tot aan haar knieën.
 
 
Geen probleem, maar dan moet je niet naast een blonde Prinses
met een strak blauw jurkje gaan staan Dineke!
Er wordt ook verteld dat iedere morgen met een grote natte kwast water over de druiven wordt gesprenkeld.
Er moet dauw over de druiven komen en je mag dan die druiven niet aanraken.
Deze kassen zijn trouwens de grootste kassen van de wereld en de opa van Marcel,
tevens overgrootvader van Aad was daar ooit eigenaar van.
 
Dan is het tijd voor koffie, de Prinses schenkt persoonlijk in.
“Mooie meid,” zegt iemand.
Daar is een liedje van, hè, zeg ik : Je mag er alleen maar naar kijken, maar aankomen niet.
“En weet je waarom je er niet mag aankomen?
Er zit dauw overheen”, zegt Aad.
Ik kijk hem heel verbaasd aan. Het ging over de Prinses, Aad, niet over de drúíven!!!
In de winkel kopen we druiven, stroop, jam en nog meer lekkers.
Eenmaal buiten doet de brommer van Joop het niet.
Duwen, duwen, duwen. Blijkt, dat het contact niet aan stond.
Allemaal van slag, hè, die mannen, door de mooie prinses.
Ze klimt trouwens zonder schroom met haar strakke jurkje op zo’n stoere brommer.
 
 
 
We rijden naar de zee in Terheyde, heerlijk nog even uitwaaien.
Via Monster rijden we weer terug. Monster, daar worden kleine, lieve Monstertjes geboren.
Aad is er één van.
Nog even aandacht voor twee opvallend mooie brommers vandaag.
Geert op een Hercules en Otto op een zeer zeldzame Mobylette,
één zonder versnellingen.
 
Terug op de verzamelplaats duiken de mannen weer de bosjes in
en Dineke en ik gaan nog een keer naar Ikea.
Een fantastische dag en en een supergezellig cluppie.
Heel knus, een keer niet zo’n hele grote groep.
Dank je wel Aad voor de rit, Marcel voor de achterhoede en Paul in de bezemwagen.
 
Loes Hartogsveld.